همه چيز تموم شد - مجال

وبلاگ مجال؛ محمد تقي خرسندي

بسم الله الرحمن الرحيم
اللهم كن لوليك
الحجة بن الحسن
صلواتك عليه و علي آبائه
في هذه الساعة
و في كل ساعة
وليا و حافظا
و قائدا و ناصرا
و دليلا و عينا
حتي تسكنه ارضك طوعا
و تمتعه فيها طويلا
برحمتك يا ارحم الراحمين



لوگوي وبلاگ من: وبلاگ محمد تقي خرسندي



آمار بازديد

محمد  تقي خرسندي

آرشيومطالب وبلاگ


بسم رب المهدي المنتظر

 

انا لله و انا اليه راجعون

 

همه چيز تموم شد. همه چيز.

 

 

بچه ها! همه چيز تموم شد.

 

الان كه اين مطلب رو مي نويسم، بيشتر از 48 ساعت از زمان زلزله مي گذره. ديگه بعيده بشه كسي رو زنده از زير آوارها در اورد.

هر كاري هم كه مي شد كردن. ولي مشكلا انقدر زياد بوده كه نشه خيلي كار به درد بخوري كرد. اگه قرار بود كاري بشه، بايد قبلا مي شد.

 

 

 

 

حالا فقط يه كار مونده....

 

اونايي كه رفتن كه ديگه رفتن. ما فقط مي تونيم دعا كنيم خدا بيامرزدشون. ولي اونايي كه موندن. براي اونا بايد آستين بالا زد. نگيم چطوري؟ هر جوري كه مي تونيم، هر كاري كه از دستمون بر مي آد.

البته اينا رو بيشتر به خودم مي گم كه كنار گود نشستم و مي گم لنگش كن. وگرنه مردم ما كه جواب اين مساله رو دادن:

 

 

 

از اون عزيز مسيحي كه پول لباس شب عيد بچه اش رو داد،

تا اون پيرزني كه از سفر كربلايي كه يه عمر آرزوش رو داشت گذشت.

 

از اون پيرمردي كه چون هيچي نداشت، اومده بود خون بده

تا اون پيرزني كه حاضر شد تكفل چند تا كودك رو قبول كنه.

 

از اون پزشكي كه الان ساعت هاست نخوابيده،

تا اون امدادگري كه ساعت هاست بي وقفه داره آوارها رو جابجا مي كنه.

 

از اون خلباني كه چندين پرواز تو اين دو روز داشته

تا اون خبرنگاري كه سعي مي كرد زواياي مختلف حادثه رو به تصوير بكشه.

 

از اون ....

   

همه مردم ما كارشون رو كردن.

همه چيز تموم شد. ولي فقط يه چيز موند و اون هم مهر و محبت مردمي كه هيچ وقت تموم نمي شه.

 زلزله

 

مردمي كه كمك هاي غير نقدي شون انقدر زياد بود كه همه پايگاه هاي جمع آوري كمك ها، حتي از جمع آوري اون ها عاجز شدن.

مردمي كه تو يه روز 20 هزار واحد خوني اهدا كردن. يعني چهار برابر ذخيره تهران و تقريبا يك سوم ذخيره خوني كل كشور.

مردمي كه هر جور بود خودشون رو به بم و روستاهاي اطرافش رسوندن تا اگه شده يه نفر رو سالم از زير آوار در بيارن.

مردمي كه حاضر شدن براي مدت نا محدود پذيراي ميهمان هاي ناشناسي باشن كه ممكنه براي هميشه ناشناس باقي بمونن.

مردمي كه....

 

هر چي بايد گفته شه تو روزاي آتي گفته مي شه. وقت زياده براي شنيدنشون. ولي من فقط مي خوام يه چيز رو بگم تا هيچ وقت يادمون نره:

مردم! اي والله. دمتون گرم. خيلي باحالين.

یکشنبه ٧ دی ،۱۳۸٢
شما چي مي گين؟
ساعت:٦:٤۳ ‎ق.ظ