آيات منتخب از جزء سی ام

دوستان سلام. نماز و رزوه هاتون قبول.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

وبالاخره آخرين روز ماه رمضان هم فرا رسيد. نمي دونم، شايد شما هم مثل من اولين باريه كه ماه رمضون سي روزه نصيبتون شده. يعني امسال سفره رو بيشتر از هميشه پهن كردن. هر كدوممون هر چقدر تونستيم استفاده كرديم و هر كدوممون هم كه توفيق استفاده رو نداشتيم، نبايد نا اميد باشيم. كه خدا گفه حتي ممكنه همه گناها رو ببخشه.

به هر حال يه فرصت خوب بود كه از دست رفت. فردا هم عيده. عيدي كه يه نمه تلخه. تلخ كه نه. ولي دلمون مي خواد كه ديرتر برسه. جالبه كه استهلال (تلاش جهت رؤيت هلال ماه) مستحبه و احتمالا خيلي از ماها انجام بديم، در حالي كه دلمون مي خواست كاش هنوز ماه رمضون بود، با همه اوقات طلاييش.

از خدا بخوايم كه اين ماه رمضون رو آخرين ماه رمضون غيبت امام زمان (عج) قرار بده و ان شاء الله سال ديگه رو در محضر اماممون باشيم.

و اين هم مژده قرآن. به خصوص براي اونايي كه از اين ماه استفاده كردن:

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا «31»  حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا «32»  وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا «33»  وَكَأْسًا دِهَاقًا «34»  لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا «35»  جَزَاء مِّن رَّبِّكَ عَطَاء حِسَابًا (36 نبا)

مسلما براى پرهيزگاران نجات و پيروزى بزرگى است: (31) باغهايى سرسبز، و انواع انگورها، (32) و حوريانى بسيار جوان و هم‏سن و سال، (33) و جامهايى لبريز و پياپى (از شراب طهور)! (34) در آنجا نه سخن لغو و بيهوده‏اى مى‏شنوند و نه دروغى! (35) اين كيفرى است از سوى پروردگارت و عطيه‏اى است كافى! (36)

 

  ِنَّا أَنذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًايَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَالَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا (40 نبا)

و ما شما را از عذاب نزديكى بيم داديم! اين عذاب در روزى خواهد بود كه انسان آنچه را از قبل با دستهاى خود فرستاده مى‏بيند، و كافر مى‏گويد: «اى كاش خاك بودم (و گرفتار عذاب نمى‏شدم)!»

 

بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَالدُّنْيَا «16»  وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَى (17 اعلي)

ولى شما زندگى دنيا را مقدم مى‏داريد، (16) در حالى كه آخرت بهتر و پايدارتر است! (17)

 

فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُفَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ «15»  وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُرَبِّي أَهَانَنِ (16 فجر)

اما انسان هنگامى كه پروردگارش او را براى آزمايش، اكرام مى‏كند و نعمت مى‏بخشد (مغرور مى‏شود و) مى‏گويد: «پروردگارم مرا گرامى داشته است!» (15) و اما هنگامى كه براى امتحان، روزيش را بر او تنگ مى‏گيرد (مايوس مى‏شود و) مى‏گويد: س‏خ‏للّهپروردگارم مرا خوار كرده است!» (16)

 

 لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِتَقْوِيمٍ «4»  ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ «5»  إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌغَيْرُ مَمْنُونٍ (6 تين)

كه ما انسان را در بهترين صورت و نظام آفريديم، (4) سپس او را به پايين‏ترين مرحله بازگردانديم، (5) مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده‏اند كه براى آنها پاداشى تمام‏نشدنى است! (6)

 

 أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَيَرَى (14 علق)

آيا او ندانست كه خداوند (همه اعمالش را) مى‏بيند؟!

 

 فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًايَرَهُ  (7 زلزال)

پس هر كس هموزن ذره‏اى كار خير انجام دهد آن را مى‏بيند!

 

إِنَّ الْإِنسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ (6 عاديات)

كه انسان در برابر نعمتهاى پروردگارش بسيار ناسپاس و بخيل است;

 

وَالْعَصْرِ «1»  إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ «2»  إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْابِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ  (3 عصر)

به عصر سوگند، (1) كه انسانها همه در زيانند; (2) مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده‏اند، و يكديگر را به حق سفارش كرده و يكديگر را به شكيبايى و استقامت توصيه نموده‏اند! (3)

 

 

إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ (1 كوثر)

ما به تو كوثر ( خير و بركت فراوان) عطا كرديم!

 

إِذَا جَاء نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ «1»  وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا (2)  فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُإِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا (3 نصر)

هنگامى كه يارى خدا و پيروزى فرارسد، (1) و ببينى مردم گروه گروه وارد دين خدا مى‏شوند، (2) پروردگارت را تسبيح و حمد كن و از او آمرزش بخواه كه او بسيار توبه‏پذير است! (3)

 

 آيات منتخب lail14:

يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَالْكَرِيمِ

اي انسان! چيست كه تو را به پروردگار كريمتمغرور كرده است؟! (6-انفطار)

 

يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌإِلَى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ

هان اي انسان! تو در راه پروردگارت تلاش ميكني و بالاخره او راديدار خواهي كرد. (6 انشقاق)

 

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِيكَبَدٍ

ما نوع انسان را به حقيقت در رنج و مشقتآفريديم. (4-بلد)

 

لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَالْيَقِين (5) لَتَرَوُنَّ الْجَحِيم(6)

اگر به علم اليقين برسيد (مي دانستيد كه چهحادثهء بزرگي در پيش داريد وهرگز به بازي دنيا از عالم آخرت غافل نميشديد). آن وقت دوزخ راخواهيد ديد.

 

وَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ(4) الَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْسَاهُون(5) الَّذِينَ هُمْيُرَاؤُونَ(6) وَيَمْنَعُونَالْمَاعُون(7)

واي بر نمازگزاران! كه دل از ياد خدا غافلدارند. همانان كه (اگر طاعتيكنند) به ريا و خودنمايي كنند. و ديگران را ازضروريات زندگي منع مي

كنند. (7-4 ماعون)

 

دعاي روز سي ام:

/ 3 نظر / 4 بازدید
جواد بورقانی

سلام تقی جان! دستت درد نکنه. چه کار زيبايی کردی تو اين ماه // رمضون هم رفت... // موفق باشی و در پناه گل نرگس!

mahdi

سلام اقا محمد!منم با نظر جناب بورقانی موافقم!!واقعا خسته نباشی!اميدوارم در تمامی مراحل موفق باشی! قربانت مهدی!!

mahdi

فراق و وصل چه باشد رضای دوست طلب!! که حيف باشد از او غير او تمنايی!!